Sevmekle ilgili cümlelerde -yine- geçmez dedi bugün dostum.
" Ya çok seversin, ya hiç sevmezsin.Yine sev diyemezsin. "
Yine sevemezsin sende beni. Yitirdiğimiz şeyleri kurtarmaya yetmez gücüm benim de. Hatıraları saklarım hafızamın yettiğince,özlerim kalbim attığı sürece. Unutmam bizi bir araya getiren parlak geceyi. Kaosla birlikte, yılların ardından tanıştığımız. Başta sadece biriydin benden başka. Zamanın az buçuğunda beklenmeyen yüzümü dönmüştüm sana. Ardından el ele yürümüştük sıradanlığın rutin adımlarına. Hatırla doğan güneşin ışığı ve batan ayın karanlığı gibiyken; var ettiğimiz günleri. Ben soğuk geceydim,üstümü örttün. Gökyüzümdü gözlerin, sabahları görmeyi tek dilediğim. Gözlerini biriyle kapattığında onu ararsın yanında; Arayışım oldun birbirini kovalayan aylarda. Bilirsin zamanla karışırım ben. Yarışmayı sevemedim asla. Kalabilmek isterdim hep yanında, huzurla. Git gide büyürken boşluk aramızda şahidi olmak zordu öfke krizlerinin. Ne uğruna ? Aklımdasın yanımda kalamasan da, olsun. Rüyalarımda hala ilk gün ki pırıltıyla bakıyorsun bana, zamanla hissizleşen kalbinin aynasına nispeten. Benden sana her ne kaldıysa at gitsin. Başını unuttuğun bi hatıranın değersiz kalıntılarıdır onlar anca. Bakma bana öyle hissiz hissiz sinirleniyorum. Neden hırçınlaştım sanıyorsun sanki. Bu benim eserim, dediğin gibi sevgimi göstermeyi hiç bilemedim. Şimdi sevsinler seni. Aştım. Ne kadar da bana ait duruyordun oysa.
" Yoksa sen, aşık mı oldun bana? "
