Biz

" İfade biçimine sahip olmayı dilerdim dedim.
Umarım asla olmazsın , acıyor dedi . "

Kan kanı çeker. İnsan, acısı acısına denk birini arar. Bizim gibi insanlar, birbirini. Buluşuruz kendi raylarımızda ilerlerken Jeranttan gelen nizami bir makasla. Raylarımızla birlikle karışır hamule, birimizinkinden diğerine. Yazarız biz.. kaçış gibi; Dileniriz esasında, gönderdiğimiz çağrıya sinyal beklercesine. Birimizin kelimeleri, deşer, eşeler bizi; diğer yüzlerimizi, içimizde ki kapanmaya kafa tutmuş yaraları. Alır yine kelimelerini basarız, tek ilacımız, dindirici biçimimizdir bildiğimiz. Farklı hayatların ortak birleşimidir bu, adaktır cümlelerimiz. Harflerimizi, hecelere; Heceleri kelimelere; Kelimeleri cümlelerle dizişimizi severiz biz. Biz; diğer yüzlerimiz. Bütünü doğuran sevinç ve acıyı, korkmadan almaya, aldığımızı aktarmaya cesuruzdur; Belki sadece budur, bizi biz yapan, bir arada tutan.

" Evet dedim acıyor,hissettim kelimelerini..
Gülümse şimdi,de ki biri var,benim gibi. "


Hayatımda ki diğer yüzlerime ithafen;

                İyi ki varsınız,
                           Sevgilerle;Benimle kalın..

Yataklı Vagon

Denizden bir damla çaldı yıldız,tadına baktı.Kaydı ardından ufka çarptı.Varolmaya bir karara vardı. 

     Bir tren vagonunda;camın ardında ki zifiri karanlık,birbiriyle ışıltı yarıştıran yıldızları sunuyordu gözlerimin huzuruna.Hiç gitmediğim bir yerin haritasıydı oluşturdukları düzen adeta.Tam da böyle bir gecenin giymesi gerektiği gibi;sarınmıştı soğuk,rüzgarlı postunu.Oysa camın olduğum tarafı öylesine sıcaktı ki;cam iki zıt kutup arasında ki dengeydi;sen ve benim aramıza girenlerin aksine.Huzur dolu bir geceydi.Benliğimi kapının dışında bırakmıştım.Belki de benliğime kavuşmuştum kimse tarafından beklenmeyen yüzüyle.Kırmızı ışığın loşluğuyla,rayların cızırtısı tam da bu düşünceleri oluşturacak bir atmosfer sunuyordu.Düşünüyordum..Gidiyordum da.Gitmeyi düşündüğüm gecelerden değildi o yüzden.Tatlı bir mayışıklıkla uykuya daldım.Ve sonra bir rüya gördüm;

         Sönük bir yıldızdı,kapkara gökyüzünde ki tek pırıltı.O baktı,ben anladım.

   Kırıklarından bütünleşmiş,konuşmayı;bir bakışa vurulduğundan beri bırakmıştı.Yalnız bir gökyüzünde kendisinden şikayetçi,yok oluşunun bekçisiydi.Oysa bilemezdi kendisini göreni.Onun farkında olanın,farkında değildi.Kendini günden güne öldüren yıldızın,kendisi anlayan bir dünyası vardı.Azaldıkça,azalttı.

         -Kestik-

  Vazgeçtim.Benden çok daha iyi ifade edebilen insanların yazılarını okudum.Okudukça,hırslandım.Bu bir seyahat yazısı olacaktı sözde..istemiyorum! Anlatmayacağım işte banane.Kimene ki! Çok mu umurunuzda sanki? Hatıram bana kalsın.Sadece kelimeler yerini bulsun,buluşsun diye varım ben.Sadece o tren vagonu bilinmek istedi diye,oradaydım ben.Anlatılmak istediği için o,şehre gittim ben.Başkaları da gitsin diye,yoldaydım ben.Ben kimim ki burada bir sürü şaşalı cümleyi kafiyeleyeceğim size.Kahvem,sigaram yanımda sadece; ve bir müzik açtım.Müzik kendini hissettirdiği için,çıkıştım böyle.Bu da böyle bir melodi işte.Fazlasını bekleme.Ne yapayım şimdi? Asayım mı tüm kelimeleri.Hala okuyor musun yoksa? Şaşırmış olmalısın.Belki kızdın..

  Kendine,ilgini canlı tutmak için kendini hırpalayan başka bir uğraş bul.Ben gidiyorum.Al şu kelimeleri ne yaparsan yap şimdi!

Başlığımsın ;

                                                                           Sen Ki..

sana bir bir sıralardım kelimeleri lakin;hislerimin ederini,değerini karşılamaz bilirim.söylediklerimi düşünüyorum da onca hissiyatı barındıran cümleler nasılda içi boş kalıyor güzel yüzünün yanında.bunu ifade edebilmek için canıma mı kıymalıyım? sana dokunabilecek miyim nefes aldığım süre zarfında? nasıl da mutluluk verici hayalin dahi.ah,sana sevgilim demeyi ne çok isterdim ve işitmeyi sevdiğini canı gönülden.bu bir sarayın kulesinden karşı dağa bakmak gibi adeta.herşey pürüzsüz ve zenginlik içerisinde.oysa ben sarayla dağ arasında ki uçurumun başındayım.üstelik köprü yıkık,dökük.

sadeleştirmeyi dilerdim herşeyi,sadece senin için ve yorulmazdın bu sayede benimle.sana güzel şarkılar söylemek isterdim güzel olsaydı sesim..yahut güzel resimler çizer,güzel giysiler dikerdim.ne yazık ki elimden ancak yazmak geliyor.bir işin,ipin ucundan tutamadım hayatımda.ellerim doğduğum günden bu yana yumuşak ve rutubetli odamda oturmaktan kokum karışmadı hiç herhangi bir şeyle.ne çok bekledim yolunu,ne çok aradım seni rüyalarımda.neden hiç gelmedin? sana kavuşmadan beni terk ettin.daha hissetmeden,aklında pislettin.kavuşmadan,tenin tenime,kemiklerin etime..kalemim kırıldı! baksana haddimi aştım,üstünlük tasladım noktadan sonra gelen tüm büyük harflere.daha fazla hayal edemem..GELSENE.

Kesit;

      http://fizy.com/#s/22pexq
   
   Yeni bir gündü uyandığımda.Pamukşekeri andıran bulutlar ve güneş gülümsüyordu sanki biz insanlara.Kahvaltı masasında sıcak bir muhabbete daldık dostumla.Saate bakılırsa yine geç kalmıştım buluşmaya.Hemen dışarı çıkmak için giyindim,saçımı yaptım,rujumu sürdüm.Hızlı adımlarla bir taxi bulma umuduyla yola çıktım.Şanslı günümde olmalıyım.Sigaramı henüz yakmıştım ki,beni Karşıyaka iskeleye götürecek olan taxi önümdeydi.Benimle birlikte bir çift bindi.Yolda saçma muhabetlerine kulak misafiri oluyordum istemeden.Bir yandan radyonun felaket habercisi frekansı böylesi güzel bir güne ters düşüyordu.Aklıma O geliyordu ve bu da katlanılır kılıyordu katettiğim yolu.Sonunda iskeleye varmıştık.Vapura yetişmek için acele ediyor ama bir yandan da ilerledikçe havaya karışan kokuların,seslerin tadını çıkarıyordum.Bana seslenen çingeneyi sonradan fark ettim."Bir şey söyleyeceğim,fal bakmayacağım" diyordu,gülümseyerek yanından geçtim.Daha önce çingenelere karşı uyarılmıştım ve böyle bir macera için vaktim yoktu.Vapur kıyıya yanaşmış bekliyordu.Şans yine yüzüme gülmüştü.Hemen kıç tarafına geçip oturdum.Ne çok severim denizde yolculuk etmeyi.Kıyıdan uzaklaşıyorduk,martılar peşimizden..

   O deniz kokan,esen yel yüzümü okşadıkça binbir düşünceye daldım ben.Git gide ufalan betonarme,martı çığlıkları ve insan gülüşmeleri dışında denizin orta yerinde süzülen bi leylek gözüme ilişti.Leylek görmek hep iyi yorumlandığı için güzel düşünceler etrafımı iyice çevrelemişti.Keyif sigaramın sonuna gelmemle,vapurun iskeleyle kucaklaşma vakti de gelmişti.Kalkıp toparlandım.Beni bekliyordu,şimdi onu bulmalıydım.Kalabalığa karıştım.Biraz ilerleyince ilk buluşmamızda olduğu gibi hemen dikkatimi çekmişti.Yüzümü kaplayan kocaman bir gülümsemeyle yanına gittim.Beklettiğim için biraz söylenip,kızmış gibi yapsada,sarılınca hiç bir şeyi kalmamıştı.Elini tuttum,yürüdük.Bankamatikte sıra beklerken bir şey dikkatimi çekti.Bakmak için yaklaştım.Bir kadın,yanında oğlan çocuğuyla oturmuş akordiyon çalıyordu.Hah! dedim işte benim filmim.Herşey,tamamdır.Ne de güzel bir melodiydi ama çaldığı! yaklaşıp cüzdanımı açmamla bebek arabasında ki oğlan gülümseyerek yanaştı.Söylemezsem içimde kalırdı güzel çaldığı.Kadın teşekkür etti.Tam da saniyesinde O geldi yanıma.Yem peşinde koşan güvercinler bile tamamlıyordu o kareyi.Hepimiz parçasıydık bir bütünün.Ne kadar hayran kaldığımdan bahsettim bir süre çarşıyı gezerken.Kalabağın arasında,kimsenin umrunda değildik.Gülüyor,eğleniyor,bazen darlanıp sinirleniyorduk.Sadece dolaşıyorduk,beraberdik.Ah nasıl da güzeldi,özeldi benim için.Koskoca bir günü sadece birbirimize ayrırdık.Mutluyduk.

    Bazen sadece farkında olmakla ilgilidir geçirdiğin an'ların değeri.Farkına vardığın da kendini yüce hissedersin.Herkes senin filminde oynayan birer bütünün parçasıdır sanki.Koşuşturur onlar ve sen yavaşlarsın o anda.Kazımak istersin aklına.Yanında biri olsun istersin,eşlik etsin hatırana.Varsa tutarsın elinden sıkıca.Usulca bakıp yüzüne ve telaşla yaşarken O da,durdurursun.Anlamaz,sen bilirsin.Sen unutmaz,sen hatırlarsın en güzel şekilde.Sahne son bulur.Zaman ilerler ama kalır senin hafızanda.O kesitle birleştirecek başka bir hatıra kazanmayı dilersin.Sen kendi filmini tamamlamaya çalışırsın esasında;İşte bu yüzdendir insanın her an bir arayışta olması,koşturması amaçsızca..