Sen Ki..
sana bir bir sıralardım kelimeleri lakin;hislerimin ederini,değerini karşılamaz bilirim.söylediklerimi düşünüyorum da onca hissiyatı barındıran cümleler nasılda içi boş kalıyor güzel yüzünün yanında.bunu ifade edebilmek için canıma mı kıymalıyım? sana dokunabilecek miyim nefes aldığım süre zarfında? nasıl da mutluluk verici hayalin dahi.ah,sana sevgilim demeyi ne çok isterdim ve işitmeyi sevdiğini canı gönülden.bu bir sarayın kulesinden karşı dağa bakmak gibi adeta.herşey pürüzsüz ve zenginlik içerisinde.oysa ben sarayla dağ arasında ki uçurumun başındayım.üstelik köprü yıkık,dökük.
sadeleştirmeyi dilerdim herşeyi,sadece senin için ve yorulmazdın bu sayede benimle.sana güzel şarkılar söylemek isterdim güzel olsaydı sesim..yahut güzel resimler çizer,güzel giysiler dikerdim.ne yazık ki elimden ancak yazmak geliyor.bir işin,ipin ucundan tutamadım hayatımda.ellerim doğduğum günden bu yana yumuşak ve rutubetli odamda oturmaktan kokum karışmadı hiç herhangi bir şeyle.ne çok bekledim yolunu,ne çok aradım seni rüyalarımda.neden hiç gelmedin? sana kavuşmadan beni terk ettin.daha hissetmeden,aklında pislettin.kavuşmadan,tenin tenime,kemiklerin etime..kalemim kırıldı! baksana haddimi aştım,üstünlük tasladım noktadan sonra gelen tüm büyük harflere.daha fazla hayal edemem..GELSENE.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder