Dört duvar arası ;Bildim yine karantina.Tutulmamış her sözün , aitliğin , düştükçe saçılmış kan izleri .. Ve yolu kaybolmuş çıkışlar var bolca . Adını koyamadığım pek az şeyle daha bulantılı aklım . Açık bir tarafım kalmasın diye , kapatıldı kapılarım. Yanlış anlamış olmalısın , anlayamazsın. Şey.. demir parmaklıkların arkasında kaldı salıncağım. Gelirken getirir misin ? Hey ! ah , seni kaybettiğimi sandım . Bir de sana ninni yazdım ;
- Beni düşürme , beni düşürme , gökyüzüne. En derininden , yüzeye. Sev beni , sev beni , dokunma kalbime.
Zamandan yoksun kalmışım . Nasıl olabilir herkes şikayetçiyken saatimden ? Ben deli değilim , ben deli değilim , değilim .. inan ! En iyi gününde Ay ile konuşuyorduk . " Renkleri karartamazsın " dedim . Hep kara olduklarını söyledi. Geldiğinde , ona ne kadar aptal olduğunu göstereceğiz ! Utanacak senden . Gitmeliyim .. diğer köşeme geçeceğim . Benimle kal ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder