Geri dönmek zordu . Herşeyi kontrol edemeyeceğimi gösterdi , bildiğimden öte ; Zamandan koptuğum bir gece yakamozun yansımasında idi . Bir düşünce , bin tohum oldu kara topraklarımda . Hep denize açılmayı sevdim , bu sebepten belki . Ah ne hoştur esen rüzgarın seni sarmaladığı rüyalar .
Geri dönememiş olabileceğimi hiç düşünmemiştim . Balon ve pamuk şekerleri her istediğimde satın alabilecektim . Büyümüş olabileceğimi düşünmemiştim oysa , hepsine kafa çevirene kadar . Utanana kadar . . nefesimi tutana kadar . . hiç . . Tiksinerek , bakamayacağımı bilemezdim kirli yüzlerine . Kirden ulaşamadım kalplerine , bir tökezlemeden önce .
Geri dönemiyorum ; o gece duydum meleğimin sesini . " Bak ! " dedi ben kalbimin ritmine nefes uyduramazken . " Ne halde olduğuna bak ! " . Çarem yoktu sadece bakmaktan başka , baktım . Kendime sahip oldum ben o gece , güneş kovalarken kaçışan gölgeleri . Belki bir yarım kaldı . Ya da benden bir parça kaldı o kara delikte . Karşılıklı bir hediye gibi , karıştık aslında . Şimdi içimde acıyı yutan o boşluk bana güç veriyor . En çok kendime bakıyorum . Biliyorum daha kapanmaya yüzü yok zamana kafa tutmuş yaraların . Hatırlayacağım . Daha fazla zamanım yok kayıplara . Temizleneceğim sadece zaman aracılığıyla .
Geri dönmeyeceğim !. Bazen o gece öncesine kadar yaşadığım şeyler bir kabustan öte değilmiş gibi ; Aldığım ucuz bir romanda ki abartılı drama hikayeler kadar uzak kalıyor bana . . inanamıyorum . Bazen bugün bile uzak kalıyor bana . Sanki senarist değişmiş gibi . Ben değiştim oysa sadece . Herşey nasıl da ışıl ışıl . Dünden bugüne gelen o karanlık yollara çeviriyorum kafamı ara sıra . Ben görüyor ve unutmuyorum . Hayatımı elimden kaçırmayacak kadar akıllandım .
Yaşadığım ve yaşatılan herşey için sadece teşekkür edebilirim .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder